Ryzyko związane z użyciem dźwigni finansowej można ograniczyć za pomocą odpowiednich ustawień. Na przykład użycie „Stop Loss” daje nam możliwość ustalenia najniższego kursu na jaki jesteśmy w stanie się zgodzić.

Kiedy dojdzie do sytuacji, że waluta osiągnie ten kurs to transakcja zostanie automatycznie zamknięta tak aby inwestor nie stracił więcej pieniędzy. Jest to niezwykle użyteczna funkcja, gdyż daje pełną kontrolę nad inwestycją. Inwestor nie straci więcej niż sobie wcześniej założył.

W podobny sposób działa strategia „Take Profit”. Dotyczy ona zamykania transakcji przy osiągnięciu odpowiedniego poziomu zysku. Inwestor ustala wcześniej przewidywany przez niego szczyt wzrostu kursu i na jego poziomie ustawia „Take Profit”. Taka strategia ma swoje plusy i minusy.

Zaletą może okazać zamknięcie się transakcji na najwyższym poziomie, tuż przed spadkiem kursu. Da nam to większe zyski niż w przypadku inwestowania bez strategii. Z drugiej strony zamknięcie transakcji kursu na danym poziomie, podczas gdy kurs stale wzrasta będzie dla nas stratą. Osiągnięte przez nas zyski, mogą okazać się o wiele niższe niż gdybyśmy sami dłużej wyczekali zmiany kursowe.

Za główne zalety użycia tych strategii jest brak przymusu śledzenia zmian kursowych. Ustalamy pewne poziomy po, których transakcja ma się zakończyć i nie musimy sami pilnować wahań waluty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *